«Құлыным»

Ойнаушылардың саны он адамнан кем болмауы керек. Ойын басталмас бұрын арасы бес метрдей екі көмбе белгіленеді.

Өзің үшін еңбек қылсаң – өзі үшін оттаған хайуанның бірі боласың; адамшылықтың қарызы үшін еңбек қылсаң – Алланың сүйген құлының бірі боласың.

Бұл ойынды 3-4 бала ойнайды. Ойнаушы балалар барлық саусақтарын үстелдің үстіне қойып отырады. Ойынды алғаш бастайтын бала тек сол жақ қолын ғана салады.

Бір кішкентай қыз әкесінің шапанын жамап отырған еді, шешесі қасына отырып, ақыл айтты: – Балам, дүниедегі жаратылған жәндік-жансыздардың ешқайсысының да керексіз болып, жерде қалатыны болмайды.

Төрт түліктің ішінде қазақтар үшін жылқының орны қашанда ерекше болды. Қазақтар жылқыны адамға теңеп, «есті жануар», «тілсіз адам» деп атап, ал адамды «жылқы мінезді» деп екеуін бір-біріне ұқсатады. Дүниеде екі нәрсенің ерекше қасиеті бар деп санайды бірі – адам, екіншісі – жылқы.